021-82808085 ☎ farayandabpars@gmail.com ✉
پشتیبانی ۲۴ ساعته
اگر آب خانه شفاف است، بوی خاصی ندارد و هنگام نوشیدن هم طعم عجیبی احساس نمی‌کنید، شاید این سؤال برایتان پیش آمده باشد که اصلاً آیا آب منزل نیاز به تصفیه دارد یا نه؟
پاسخ همیشه یکسان نیست. صرفاً با نگاه کردن به آب نمی‌توان درباره کیفیت و ایمنی آن قضاوت کرد. بعضی مشکلات کیفیت آب با تغییر رنگ، بو یا مزه مشخص می‌شوند، اما برخی آلاینده‌ها ممکن است هیچ نشانه ظاهری نداشته باشند. سازمان جهانی بهداشت نیز کیفیت آب آشامیدنی را موضوعی وابسته به خطرات میکروبی، شیمیایی و شرایط منبع آب می‌داند.
بنابراین بهتر است قبل از خرید دستگاه تصفیه آب، ابتدا مشخص کنید مشکل آب خانه چیست و آیا واقعاً به تصفیه اضافی در محل مصرف نیاز دارید یا خیر.
چند نشانه می‌تواند باعث شود بررسی کیفیت آب را جدی‌تر بگیرید. البته هیچ‌کدام به‌تنهایی ثابت نمی‌کنند که آب برای آشامیدن نامناسب است.
اگر آب نسبت به گذشته طعم متفاوتی پیدا کرده، ممکن است عواملی مانند تغییر شرایط منبع، لوله‌کشی ساختمان، مواد معدنی محلول یا حتی کلر موجود در آب روی مزه آن اثر گذاشته باشند.
طعم نامطلوب الزاماً به معنی آلودگی خطرناک نیست؛ اما اگر تغییر ناگهانی و مداوم باشد، بهتر است علت آن مشخص شود.
بوی آب یکی از نشانه‌هایی است که معمولاً زودتر از سایر تغییرات مورد توجه قرار می‌گیرد. بوی کلر، بوی فلزی یا بوی نامطبوع مداوم می‌تواند دلایل متفاوتی داشته باشد.
در چنین شرایطی بهتر است فقط به نصب فیلتر اکتفا نکنید. ابتدا مشخص کنید بو از خود آب می‌آید یا از شیر، لوله‌کشی و اتصالات ساختمان.
آبی که از شیر خارج می‌شود باید از نظر ظاهری وضعیت قابل قبولی داشته باشد. زرد یا قهوه‌ای شدن آب، وجود ذرات معلق یا کدر شدن آن می‌تواند با خوردگی لوله‌ها، رسوبات یا تغییرات شبکه آب مرتبط باشد.
اگر این تغییرات به‌صورت ناگهانی ایجاد شده‌اند، بهتر است قبل از استفاده از آب آشامیدنی، علت مشخص شود.
اگر در کتری، سماور یا شیرآلات خانه رسوب سفید زیادی مشاهده می‌کنید، احتمالاً آب دارای املاح و سختی نسبتاً بالایی است.
رسوب زیاد لزوماً به معنی آلوده بودن آب نیست. سختی آب بیشتر به وجود یون‌هایی مانند کلسیم و منیزیم مربوط است و مسئله آن با آلودگی میکروبی یا شیمیایی یکی نیست.
در این شرایط ممکن است تصفیه یا کاهش سختی آب برای بهبود کیفیت مصرفی و کاهش رسوب مفید باشد، اما نوع سیستم باید بر اساس کیفیت واقعی آب انتخاب شود.
نه لزوماً
این یکی از مهم‌ترین نکاتی است که هنگام بررسی کیفیت آب خانه باید در نظر گرفت. آب ممکن است کاملاً شفاف باشد و هیچ بو یا مزه غیرعادی هم نداشته باشد، اما برخی آلاینده‌ها با چشم قابل مشاهده نیستند.
آب آشامیدنی در تمام شهرهای بزرگ جهان پیش از ورود به شبکه توزیع، کلرزنی می‌شود. کلر یکی از مؤثرترین روش‌های گندزدایی است و از رشد باکتری‌ها، ویروس‌ها و عوامل بیماری‌زا در مسیر انتقال آب جلوگیری می‌کند؛ بنابراین وجود کلر در شبکه آب شهری یک اقدام ضروری برای حفظ سلامت عمومی است. با این حال، کلر برای مصرف نهایی ایده‌آل نیست. باقی‌مانده کلر می‌تواند بر طعم و بوی آب اثر بگذارد و در تماس مداوم، به‌ویژه هنگام نوشیدن و استحمام، بهتر است حذف شود. فیلترهای کربن فعال در دستگاه‌های تصفیه آب RO کلر و ترکیبات جانبی آن را به‌طور مؤثر کاهش می‌دهند و کیفیت آب مصرفی را بهبود می‌بخشند.
یکی از مهم‌ترین دلایل استفاده از دستگاه تصفیه آب اسمز معکوس (RO)، حذف نیترات و نیتریت است. این دو ماده ممکن است در برخی شبکه‌های آب کلان‌شهرها بر اثر آلودگی منابع آب یا فعالیت‌های کشاورزی و صنعتی وجود داشته باشند. نکته مهم این است که وجود نیترات و نیتریت با چشم، بو یا مزه قابل تشخیص نیست و تنها از طریق آزمایشگاه و آنالیز شیمیایی آب مشخص می‌شود. غشای RO از مؤثرترین روش‌های حذف این آلاینده‌هاست و به همین دلیل در بسیاری از مناطق برای تولید آب آشامیدنی سالم مورد استفاده قرار می‌گیرد.
آرسنیک یکی دیگر از آلاینده‌های مهم آب است که در برخی مناطق جهان، به دلایل زمین‌شناسی یا آلودگی منابع آب، غلظت آن افزایش یافته است. مصرف طولانی‌مدت آب حاوی آرسنیک می‌تواند خطرات جدی برای سلامت انسان ایجاد کند. دستگاه‌های تصفیه آب مجهز به سیستم اسمز معکوس (RO) توانایی بالایی در کاهش آرسنیک دارند و در مناطقی که احتمال وجود این فلز سنگین مطرح است، استفاده از این فناوری یکی از مطمئن‌ترین راهکارها برای تأمین آب آشامیدنی سالم محسوب می‌شود.
به همین دلیل، ظاهر آب فقط یکی از معیارهای بررسی است و نمی‌توان صرفاً بر اساس آن درباره سلامت آب تصمیم گرفت. کیفیت آب آشامیدنی باید با توجه به منبع آب و آلاینده‌های احتمالی ارزیابی شود.
برای مثال، اگر نگرانی درباره یک آلاینده مشخص وجود داشته باشد، باید آزمایش یا اطلاعات معتبر مربوط به همان آلاینده بررسی شود؛ نه اینکه صرفاً به یک دستگاه تصفیه آب عمومی تکیه کنیم.
یکی از اولین سؤال‌هایی که باید از خودتان بپرسید این است: آب خانه از کجا تأمین می‌شود؟
شرایط آب در یک ساختمان متصل به شبکه شهری با خانه‌ای که از چاه، مخزن یا منبع خصوصی استفاده می‌کند یکسان نیست.
در آب شبکه شهری معمولاً کیفیت آب در مراحل مختلف پایش می‌شود، اما این به معنی آن نیست که کیفیت آب در نقطه مصرف همیشه دقیقاً مشابه آب خروجی از تصفیه‌خانه باقی می‌ماند. وضعیت مخزن ساختمان، لوله‌های داخلی و اتصالات نیز می‌تواند روی کیفیت آب اثر بگذارد.
در مقابل، اگر آب از چاه یا یک منبع خصوصی تأمین می‌شود، بررسی کیفیت آن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا شرایط منبع و احتمال وجود آلاینده‌ها به محل و وضعیت همان منبع بستگی دارد.
اگر نگرانی شما جدی است، آزمایش آب می‌تواند اطلاعات بسیار دقیق‌تری نسبت به ظاهر و مزه آب در اختیارتان قرار دهد.
بسته به شرایط، پارامترهایی مانند موارد زیر ممکن است بررسی شوند:
البته لازم نیست همه این موارد را بدون دلیل آزمایش کنید. نوع آزمایش باید با منبع آب، سابقه منطقه، شرایط ساختمان و نگرانی موجود متناسب باشد.
به بیان ساده، اگر نمی‌دانید مشکل آب چیست، انتخاب دستگاه هم بیشتر شبیه حدس زدن خواهد بود.
خیر.
TDS یا کل مواد جامد محلول عددی است که مقدار کلی مواد محلول در آب را نشان می‌دهد. این عدد می‌تواند برای شناخت وضعیت آب مفید باشد، اما به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که آب سالم یا ناسالم است.
برای مثال، TDS بالا می‌تواند ناشی از وجود مواد معدنی محلول باشد و الزاماً به معنای وجود یک آلاینده خطرناک نیست. از طرف دیگر، پایین بودن TDS نیز به‌تنهایی تضمین‌کننده ایمنی آب نیست.
بنابراین اگر با دستگاه TDS متر عددی روی صفحه می‌بینید، آن را به‌عنوان یک شاخص در نظر بگیرید، نه یک آزمایش کامل کیفیت آب
اگر بررسی کیفیت آب نشان دهد که یک یا چند ویژگی آب برای مصرف شما مطلوب نیست، استفاده از سیستم تصفیه مناسب می‌تواند قابل بررسی باشد.
برای مثال، بسته به مشکل آب ممکن است روش‌هایی مانند:
مورد استفاده قرار بگیرند.
نکته مهم این است که هر فیلتر برای هر مشکلی مناسب نیست. حتی در راهنمای EPA نیز تأکید شده که انتخاب فیلتر باید بر اساس آلاینده موردنظر و توانایی واقعی فیلتر در کاهش آن انجام شود و نگهداری منظم نیز اهمیت دارد.
به همین دلیل، بهتر است ابتدا مشکل آب مشخص شود و بعد سراغ انتخاب دستگاه بروید.
اگر آب خانه از منبع مطمئن تأمین می‌شود، کیفیت آن تحت نظارت مناسب قرار دارد و آزمایش‌ها یا اطلاعات معتبر موجود نشان می‌دهند که پارامترهای موردنظر در محدوده قابل قبول هستند، ممکن است نصب دستگاه تصفیه آب برای همه افراد ضروری نباشد.
البته این موضوع با شرایط هر خانه فرق می‌کند.
ممکن است یک نفر صرفاً برای کاهش رسوب یا بهبود طعم آب به تصفیه تکمیلی علاقه داشته باشد، در حالی که فرد دیگری به دلیل وجود یک آلاینده مشخص به سیستم تصفیه نیاز داشته باشد.
در واقع، نیاز به تصفیه آب باید از مشکل واقعی آب شروع شود، نه از تبلیغات دستگاه‌ها.
شفاف بودن آب به معنی نبود تمام آلاینده‌های احتمالی نیست.
بیشتر بودن تعداد فیلترها الزاماً به معنی مناسب‌تر بودن دستگاه نیست. مهم این است که فیلترها چه کاری انجام می‌دهند و آیا با مشکل واقعی آب شما ارتباط دارند.
TDS اطلاعات مفیدی ارائه می‌کند، اما جای آزمایش کامل آب را نمی‌گیرد.
حتی یک سیستم تصفیه مناسب هم بدون نگهداری صحیح نمی‌تواند عملکرد مورد انتظار را داشته باشد. عمر فیلترها به نوع فیلتر، کیفیت آب ورودی، میزان مصرف و دستورالعمل سازنده وابسته است.
یک مسیر منطقی می‌تواند این باشد:
این رویکرد معمولاً منطقی‌تر از خرید یک دستگاه صرفاً بر اساس تعداد مراحل یا تبلیغات آن است.
برای اینکه بفهمیم آب منزل نیاز به تصفیه دارد یا نه، نباید فقط به رنگ، بو، مزه یا عدد TDS نگاه کنیم. این موارد می‌توانند سرنخ‌هایی درباره کیفیت آب بدهند، اما به‌تنهایی تصویر کاملی ارائه نمی‌کنند.
برای کسب اطلاعات بیشتر متوانید مستقیم با کارشناسان متخصص ما ارتباط بگیرید
منبع آب، شرایط لوله‌کشی و مخزن، مشکلات مشاهده‌شده و در صورت نیاز نتایج آزمایش آب باید کنار هم بررسی شوند.
اگر مشخص شود آب خانه دارای یک مشکل خاص است، آن زمان می‌توان فناوری تصفیه مناسب را انتخاب کرد. سازمان جهانی بهداشت نیز بر انتخاب فناوری‌های تصفیه خانگی بر اساس عملکرد واقعی و شرایط آب تأکید دارد؛ بنابراین «دستگاه تصفیه آب» یک راه‌حل یکسان برای همه خانه‌ها نیست.
شفاف بودن آب به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که هیچ آلاینده‌ای در آن وجود ندارد. برای تصمیم دقیق‌تر باید منبع آب و در صورت وجود نگرانی، نتایج آزمایش کیفیت آب بررسی شود.
نه لزوماً. بو می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد و همیشه به معنی آلودگی خطرناک نیست. اگر بو جدید، شدید یا مداوم است، بهتر است علت آن بررسی شود.
خیر. TDS فقط مقدار کلی مواد جامد محلول را نشان می‌دهد و نمی‌تواند به‌تنهایی ایمنی یا کیفیت کامل آب را مشخص کند.
خیر. نیاز به تصفیه به کیفیت و منبع آب، شرایط ساختمان و هدف مصرف بستگی دارد. ممکن است در یک خانه تصفیه تکمیلی مفید باشد و در خانه‌ای دیگر ضرورت خاصی نداشته باشد.
نوع آزمایش به منبع آب و نگرانی موجود بستگی دارد. بهتر است به‌جای انجام آزمایش‌های تصادفی، ابتدا شرایط آب بررسی شود و سپس پارامترهای مرتبط آزمایش شوند.
خیر. تعداد مراحل به‌تنهایی معیار مناسبی نیست. عملکرد و نوع فیلترها باید با آلاینده یا مشکل موردنظر مطابقت داشته باشد.
برای خرید محصولات برند با بخش فروش فرآیند آب پارس تماس حاصل فرمایید.
دیدن آب زیر دستگاه تصفیه آب معمولاً نگران‌کننده است؛ مخصوصاً وقتی مشخص نیست آب دقیقاً از کدام قسمت خارج می‌شود. گاهی مشکل فقط از یک اتصال شل یا واشر ساده است، اما در بعضی موارد ترک‌خوردگی هوزینگ، خرابی مخزن یا
یکی از مشکلاتی که ممکن است در دستگاه‌های تصفیه آب خانگی پیش بیاید، پر نشدن مخزن دستگاه تصفیه آب است. گاهی مخزن اصلاً آب نمی‌گیرد و گاهی ساعت‌ها طول می‌کشد تا پر شود. در هر دو حالت، لزوماً خود مخزن
اگر مدتی است متوجه شده‌اید دستگاه تصفیه آب مثل گذشته آب خروجی ندارد و برای پر شدن یک لیوان باید زمان بیشتری منتظر بمانید، احتمالاً یکی از بخش‌های سیستم دچار مشکل شده است. این مسئله همیشه به معنی خراب شدن
اگر آب خانه شفاف است، بوی خاصی ندارد و هنگام نوشیدن هم طعم عجیبی احساس نمی‌کنید، شاید این سؤال برایتان پیش آمده باشد که اصلاً آیا آب منزل نیاز به تصفیه دارد یا نه؟ پاسخ همیشه یکسان نیست. صرفاً با
